Giriş Sayfam Yap Favorilere Ekle Sitene Ekle Arşiv RSS
ANASAYFA KOMŞULAR UYANSA YETER! YAZARLAR KÜNYE İLETİŞİM
KÜLTÜR SANAT BİZİM KİTAPLIK AKTÜALİTE TARİH POSTASI EDEBİYAT VE DÜŞÜNCE DOSYA GEÇMİŞ DOSYALAR ARŞİV
» ----REŞAT BAŞER--NEPAL’DE Bİ’DÜNYA ACI “DEPREM”----------
17 Mayıs 2015 Pazar 16:00
12
14
16
18

NEPAL’DE Bİ’DÜNYA ACI “DEPREM”

REŞAT BEŞER

         Nepal tarihinin en büyük depremlerinden birisi geçtiğimiz hafta yaşandı. Depremleri sıkça yaşayan bir bölgenin insanları olarak ne derin acılar yaşadıklarını en iyi anlayan/hisseden toplumlardan birisi olarak bölgeye ilk hareket eden STK ve kurumlarıyla birlikte ilk günden bugüne bir hayatı daha kurtarmak ümidiyle çalışıyoruz.

          Birilerinin ‘çok uzman ekipler’ gönderme haberleriyle gündemi meşgul eden haberleri yapan ülkeler ise, henüz bölgeye hareket dahi etmediler! Bizim kendi basınımız bile haberlerinin en şaşalı yerlerinde “twitirdan” uzman ekip göndereceklerini belirten ülkelerin haberlerini yaptılar. Şimdi gördüklerimiz, aslında bu ülkelerin geçmişte yaşanan örnekler de olduğu gibi bu afetleri fırsat olarak gören kurum/kuruluşların ailelerini kaybeden minik yürekleri kaçırdıkları gerçeğiydi! Ülkelerine gitmek üzere uçaklarda verdikleri pozlarda küçük çocukları kullanan bu yardım görevlileri! Ülkenin kaynağına/geleceğine göz dikmişlerdir. Bütün bu yaşananlara rağmen Türkiye’den bölgeye ulaşan ekipler bir canlı insana daha ulaşabilir miyiz? Gayretiyle çalışmaya devam ediyorlar. Ülkeden alınan son verilere ve yapılan gözlemlere göre 5 bine ulaşan ölü sayının çok daha artacağı ve en az 10 bini bulacağı ön görülüyor. Bölgede yaşan çok ciddi insani drama duyarsız kalan batılı ülkeler sadece açıklama ile yetiniyor.

           Nepal’a 26 Mart 2015 tarihinde İHH İnsani Yardım Vakfı’nın bu yıl 5. sini düzenlediği Yetim dayanışma günleri kapsamında 8 kişilik ekibimizle birlikte gittik. İHH’nın 41 ülkede organize ettiği ve 427 proje yaparak 180 Bin yetim çocuğa ulaşmayı hedeflediği programda, bu rakamın sadece bir kısmına ulaştık. Nepal’da İHH tarafından desteklenen veya ailelerinin yanında kalan çocuklarla birlikte belki de hayatlarının en güzel anlarını geçirdik. Çocukları pikniğe götürmek üzere hazırlık yaparken yanıma gelen görevlilerden bir tanesi, “ Biliyor musunuz bu çocuklar hayatlarında ilk defa pikniğe çıkacaklar, hayatlarında hiç böyle bir imkânları olmadı. Şimdi sizler binlerce Km öteden gelerek bu çocuklara hayatlarının en unutulmaz gününü yaşatacaksınız. Allah sizlerden ve Türkiyelilerden razı olsun. Bizi unutmadınız ve yanımızda oluyorsunuz.” dedi. Bu sözlerin üzerine yapılan pikniğin bile başlı başına çocuklar için ne kadar değerli olduğunu fark ettik. Normalde birkaç bölgede dağıtım ve organizasyonlara yerel görevlileri gönderip, gün boyunca çocuklarla eğlenerek geçirdik. Hemen ırmak kenarında genişçe bir yeşil alanın içerisinde bir gün öncesinden aldığımız, Futbol, voleybol topları, badminton topu, fileleri ve raketleri, kriket sopası, topu ve oyun gereçlerine ek olarak organize ettiğimiz diğer oyunlarla gün boyu eğlendik. Çocuklar arasında yaptığımız yarışmalarda dereceye girenlere ise yine hediye poşetlerine koyduğumuz hediyelerimizi takdim ettik.

              Gün sonu yaklaşırken de aldığımız en büyük hediye ise, bütün çocuklarını yüzündeki gülümseme olmuştu. Heyecanla bindikleri otobüste ayrılık konuşmasını yapmak gerçekten de çok zordu. Gülen yüzler asılmasın ve mutlulukları hiç bitmesin istiyorduk. Konuşmaya güzel bir günü birlikte çok mutlu olarak geçirdiğimizi, her günlerinin böyle mutlu geçmeye aday günler olarak önlerinde bulunduğunu, Nepal’ın geleceğini oluşturacak, sorumlu ve başarılı bireyler olarak girmelerini tavsiye ettik. Hepsini çok sevdiğimizi, bir gün yine karşılaşmayı dilediğimizi söyleyerek, dua talep ederek otobüsün hareket etmesini istedik. Otobüs hareket ederken, hala mutluluğun sesi bizlere kadar gelmeye devam ediyordu. Uzaklaşırken birden otobüsten birlikte söylenen şarkıların sesi yükselmeye başladı.

             Ve olayın en acı tarafı ise, hayatında ilk defa pikniğe giden çocuklarımızdan, son defa pikniğe gidenler oldu mu? Sorusu içimizi kemiren bir düşünce olarak zihnimizde kalıverdi. Şimdiye kadar ulaşılan bilgilerden bir sonuca ulaşamadık.  Umarım ilk yaşadıkları son olmaz ve Nepal’in geleceği olan bu çocuklar, huzurun ve barışın olduğu bir ülke inşa ederler. Nepalli kardeşlerimize dua ediyoruz, bu felaketin yaralarının hızlıca sarılıp tekrar huzurlu günlerine geri dönerler diye ümit ediyoruz.


  Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış

  Yorum Ekle

Ad Soyad :
E-Posta :
Mesaj :
Güvenlik Kodu :


 

                            

YAZARLAR
UFUK KÜÇÜK
ZAMANSIZ, MEKÂNSIZ BİR HATIRA
SEDA Ç.
SAYIN SEN
YİĞİT KOÇ
İYİLİK ANLAYIŞLARI
UĞUR GÜVEN
----------ŞAŞIRMAK HAKKINI ELDE BULUNDURMAK-------------
REŞAT BAŞER
OSMANLI TUĞRASI BİZDEN ÖNCE
SAMİ EREN
SAHİ, İSMET ÖZEL 15 TEMMUZ AKŞAMI NEREDEYDİ?
RIFAT TÜRKARSLAN
DİNDARLIK
ASYA DENİZ
----ASYA DENİZ----SİYASETİ HEYBENİZDEN ATIN BİR KENARA
YASEMİN KARAMANLI
BAYRAM EĞLENCE MİDİR?
CİHAD YURDABAKAN
CEMİL MERİÇ:ENTELEKTÜEL BİR ÜS
TUĞBA ÖZDEMİR
ÖFKELİYİM
RAMAZAN EGE
----MEZHEP SAVAŞLARI YAHUT BİRLİKTELİK KAYGILARI ----
TAYFUN DEMİR
KISA NOTLAR -I-
ÇOK OKUNANLAR bu hafta | bu ay
ÇOK YORUMLANANLAR bu hafta | bu ay | bu yıl
İstatistik

Site En iyi Mozilla Firefox ve Chrome Tarayıcısıyla 1024x768 Çözünürlükte Görüntülenir. Tüm Hakları Saklıdır.

AKLIMIZA DÜŞÜNCE 2011

EDİTÖR